مامان و معنای زندگی

كتبه اروین د. یالوم Irvin D. Yalom

«مامان و معنای زندگی» مجموعه‌ای از شش داستانِ روان‌درمانی است که یالوم بر اساس تجربهٔ بالینی چندین‌ساله‌اش نوشته — ترکیبی از واقعیت و روایتِ داستانی که در آن مرز میان زندگی واقعی بیماران و تخیل نویسنده، عامدانه محو شده است.
داستان عنوانِ کتاب، «مامان و معنای زندگی»، روایتی خیالی و در عین حال صمیمانه از گفت‌وگوی یالوم با روحِ مادرِ درگذشته‌اش است؛ گفت‌وگویی که در آن نویسنده به‌شکلی طنزآمیز و در همان حال دردناک، با گذشته، هویت خانوادگی، و پرسش‌های اگزیستانسیالِ همیشگی‌اش (مرگ، آزادی، انزوا، و بی‌معنایی) روبه‌رو می‌شود. سایر داستان‌های کتاب نیز هرکدام از زاویه‌ای متفاوت به همین دغدغه‌های بنیادین انسان می‌پردازند: عشق، حسادت، پیری، و رابطهٔ درمانگر و بیمار.
آنچه این کتاب را از آثار نظری‌ترِ یالوم (مثل «خیره به خورشید») متمایز می‌کند، شکل روایی و داستانی آن است. یالوم به‌جای تبیین مستقیم نظریه‌های روان‌درمانی اگزیستانسیال، آن‌ها را در قالب داستان‌هایی زنده و انسانی نشان می‌دهد — رویکردی که در سراسر آثار او، از جمله رمان معروف‌ترش «وقتی نیچه گریست»، نیز دیده می‌شود.